[ مقدمهای برای بازگشت شاید ]

نشسته بودم و فکر میکردم که چرا انقدر همه چیز بیمحتوا و پوچ شده. اینستاگرام خبری نیست، توییتر خبری نیست، حوصلهی زیاد حرف زدن در تلگرام رو ندارم و موضوعی نیست که واقعا دلم بخواد راجع بهش با کسی بحث کنم. نتیجه؟ بازگشت به بلاگ. به چند تا از وبلاگها سر زدم (دو تاشون حذف شدهن تو این مدت که نبودهم)، بعد تصمیم گرفتم که شروع کنم به ثبت کردن. سیود مسیج تلگرام رو باز کردم و چند تا عنوان یادداشت کردم برای نوشتن. میدونی، صفحهی وبلاگمو که باز میکنم، اون بالا سمت چپ نوشتهم «بنویسیم که ثبت بشه و بدونیم چقدر اوضاع تغییر میکنه». پست قبلی یه جورایی شروع یه جریان بود که دو ماه پیش تموم شد و حالا این وسط چیزهای زیادی تغییر کردهن و هیچ کدوم این جا ثبت نشده. عجیبه. الان نشستهم و دارم فکر میکنم که چرا انقدر همه چیز عجیبه. چرا وبلاگها همیشه من رو متاثر میکنن و چرا همه انقدر قشنگ مینویسن و چرا من انقدر بیمحتوا و پوچم. :)) فعلا همین باشه این جا تا ببینم بعدا چی پیش میاد. بعدا نوشت: الان یه پیشنویس پیدا کردم مربوط به تیرماه 98 و خب چقدر اوضاع تغییر میکنه! ادامه مطلب

برچسب: نویسنده: بهراد افشاری تاريخ: سه شنبه 31 خرداد 1401 ساعت: 18:53

[ عمری دگر بباید بعد از وفات ما را ]

داشتم با «کوچ» حرف میزدم. بهش گفتم ذهنم درگیرشه. گفت اینا همهش کاذبه. میدونی، من توجه کردم به این که آدما کل زندگیمو گرفتن. چند وقت پیشا که داشتم با دانیال حرف میزدم، گفت: «تصور کن یه روز پامیشی ادامه مطلب

برچسب: نویسنده: بهراد افشاری تاريخ: پنجشنبه 12 ارديبهشت 1398 ساعت: 0:14

[ فاصلهی دانشگاه تا دانشکده رو دوست دارم پیاده برم ]

میگه دمت گرم که پیگیر شدی و فکر میکنم به این که کاش میشد بیشتر پیگیر بود. که ای کاش یه سری چیزا قابل بیان بود و یه سری کارها قابل اجرا. داشتیم راه میرفتیم. میگم این جا محل کار فلانیه. یه نگاه اندادامه مطلب

برچسب: نویسنده: بهراد افشاری تاريخ: سه شنبه 13 فروردين 1398 ساعت: 22:10

[ تو جاده و بیکاری ناشی ازش ]

داشتم پستای اینستاگرامم رو نگاه میکردم. رسیدم به یه عکسی که تو یه هفته تابستون قبل پیشدانشگاهی گذاشته بودم. توجهم به گوشیم وسط عکس جلب شد که باز کرده بودم گذاشته بودم رو صفحهی وبلاگم. قالب وبلاگم خادامه مطلب

برچسب: نویسنده: بهراد افشاری تاريخ: سه شنبه 13 فروردين 1398 ساعت: 22:10

[ جهت خالی نبودن عریضه ]

از چهارشنبه ذهنم درگیره با یه سری چیزا. هی میخوام بنویسمشون و هی برا خودم شرط میذارم که تا فلان قدر درس نخوندی حق نداری بیای سراغ نوشتن و تخلیهی مغز.

از طرفی هم تا ذهنم آزاد نشه سرعت درس خوندنم واقعا چیز فاجعهایه. خلاصه که افتادم تو دور باطل.

فردا که امتحان آناتومی تحتانی رو بدم، شاید اندکی خاطرم آسوده بشه. امید است خوب بگذره.

پ.ن.: امروز تولدمه. خواستم حالا که دارم تو این تاریخ پست میذارم، اشارهای هم به این موضوع بکنم.

برچسب: نویسنده: بهراد افشاری تاريخ: دوشنبه 8 بهمن 1397 ساعت: 16:26

[ لولوخرخرهی من ]

چند لحظه بیشتر نبود ولی ترسش تا ابد تو ذهنم میمونه.

توضیح: لولوخرخره یه موجوده که توی کتابهای هری پاتر بود. وقتی آدما باهاش مواجه میشن، به شکل بزرگترین ترس اون آدم درمیاد. حالا دیگه میدونم اگه باهاش مواجه شم، برای من چه شکلی میشه.